Βγήκαμε με την γυναίκα μου για φαγητό.
Ο σερβιτόρος, για κάποιο λόγο, πήρε πρώτα τη δική μου παραγγελία.
– Θα πάρω τη μοσχαρίσια μπριζόλα. Λίγο ψημένη, να έχει μέσα αίμα.
– Δε σας νοιάζει για την τρελή αγελάδα;
– Μπα, μπορεί να παραγγείλει μόνη της…
Και έτσι άρχισε ο καυγάς…

 

Η γυναίκα μου και εγώ είχαμε πάει στη συνάντηση των παλιών συμμαθητών του σχολείου της. Η γυναίκα μου κοίταζε έναν μεθυσμένο να πίνει μόνος του στο μπαρ.
– Τον ξέρεις; τη ρώτησα.
– Ναι. Τα είχαμε παλιά. Έμαθα ότι άρχισε το ποτό μόλις χωρίσαμε και δεν τον έχει δει κανείς ξεμέθυστο από τότε.
– Θεέ μου, είπα. Ποιός θα μπορούσε να φανταστεί ότι ο εορτασμός θα κράταγε τόσα χρόνια;
Και έτσι άρχισε ο καυγάς…
________________________________
Όταν χάλασε η μηχανή κουρέματος του γκαζόν η γυναίκα μου άρχισε να μου ζητάει να τη φτιάξω.
Γυρίζοντας μια μέρα από την δουλειά είδα ότι η γυναίκα μου είχε έναν έξυπνο τρόπο να μου δείξει την αναγκαιότητα για επισκευή.
Ήταν ξαπλωμένη στο γκαζόν και έκοβε το γρασίδι με ένα ψαλίδι νυχιών.
Την κοίταζα σιωπηλός για λίγο και μετά μπήκα στο σπίτι και της έφερα μια οδοντόβουρτσα και της είπα:
"Όταν τελειώσεις με το γρασίδι μπορείς να σκουπίσεις και την είσοδο."
Και έτσι άρχισε ο καυγάς…
________________________________
Κάποια Χριστούγεννα αγόρασα στην πεθερά μου για δώρο έναν τάφο σε ένα ωραίο νεκροταφείο.
Τον επόμενο χρόνο δεν της αγόρασα δώρο.
Όταν με ρώτησε γιατί, της είπα:
– Ε, μα δε χρησιμοποίησες ακόμα το δώρο που σου έκανα πέρσι!
Και έτσι άρχισε ο καυγάς…
________________________________
Η γυναίκα μου κάθισε δίπλα μου όπως έκανα ζάπινγκ.
– Τί έχει στην τηλεόραση; με ρώτησε.
– Σκόνη.
Και έτσι άρχισε ο καυγάς…